Marek Barbasiewicz

Informacje

Ocena
Pozycja w rankingu dubscore.pl#87
Zaloguj się, aby ocenić.

Sylwetka

Ur. 5 lutego 1945 roku w Przeworsku, polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny. W 1964 roku ukończył średnią Szkołę Plastyczną w Poznaniu, a w roku 1968 otrzymał dyplom ukończenia Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi. Występował w teatrach: Nowym w Łodzi (1968-79), im. Stefana Żeromskiego w Kielcach (1993), Sceny na Piętrze w Poznaniu (1996) oraz warszawskich: Ateneum im. Stefana Jaracza (1979-81), Polskim (1981-97), Muzycznym “Roma” (1995), Narodowym (od 1997), Powszechnym im. Zygmunta Hübnera (1998), Komedia (1999-2000), Na Woli im. Tadeusza Łomnickiego (2001) i Operetce Mazowieckiego Teatru Muzycznego (2006). Współpracował z takimi gigantami sceny jak Jerzy Grzegorzewski (Hamlet), Andrzej Łapicki, Jan Englert (Kordian Juliusza Słowackiego), Kazimierz Kutz (Kartoteka Tadeusza Różewicza), Janusz Wiśniewski, Jerzy Jarocki (Błądzenie wg Witolda Gombrowicza), Andrzej Seweryn (Ryszard II), Zygmunt Hübner czy Kazimierz Dejmek.

Na srebrnym ekranie pojawił się po raz pierwszy w telewizyjnym filmie Ojciec (1967), a następnie w serialach wojennych – Stawka większa niż życie (1968) i Czterej pancerni i pies (1970). Na kinowym ekranie zadebiutował w dramacie fantasy Wojciecha Hasa Sanatorium pod Klepsydrą (1973) u boku Gustawa Holoubka. Stał się cenionym aktorem drugiego planu, od ról amantów (seriale: Zaklęty dwór, 1976 i Rodzina Połanieckich, 1978 oraz film kinowy Czułe miejsca, 1980, rola awangardowego artysty Allana Kowalskiego obok Hanny Dunowskiej) i czarnych charakterów (rola młodego wychowawcy z więzienia dla nieletnich w serialu Ballada o Januszku (1987) czy jako “Donald”, człowiek Stawskiego w sensacyjnym obrazie Zabij mnie, glino (1987), do kreowania ról homoseksualistów (postać Jurka Zbierskiego, kochanka Conrada Heinricha (Jan Englert) w dramacie Magnat i serialu Biała wizytówka (1986) Filipa Bajona, którego losy związane są dramatycznie z dziejami książąt pszczyńskich, hrabiego Paszkowskiego w dramacie polsko-amerykańskim o okupacyjnej tragedii Cyganów I skrzypce przestały grać (And the Violins Stopped Playing, 1988) czy esesmana Totha w filmie Deborah (1995), miotającego się między miłością do mężczyzny a wiernością nazistowskim ideałom) i biseksualistów (Schodami w górę, schodami w dół 1988) jako hipnotyzer Ordęga). (źródło: wikipedia zdjęcie: Sławek)